با آنکه مدت زمان زیادی ازعمر وبلاگ نویسی درجهان و به ویژه ایران نمی گذرد ولی بنظرمیرسد عدم بروزرسانی و یا تاخیرهای بی دلیل عده ای زیادی ازوبلاگ نویسان حاکی ازآغاز سیر نزولی وبلاگ نویسی در سال 88 باشد .
واقعیت این است که در دو، سه سال گذشته حضورکاربران اینترنت و وبلاگ نویسان درنشرواشاعه افکار و اندیشه های خود به اوج رسیده بود.هرچند برخی نیزاستفاده ناصحیحی ازاین پدیده نوظهورمی کردند ویا ازآن درجهت منافع شخصی ومقاصد خاص گروهی خود وبرخی نیزآن را درخدمت امیال وهوی وهوسهای خویش بکارمی گرفتند .
ولی باید اذعان نمود بسیاری از وبلاگ نویسان وکاربران اینترنت را طالبان وجویندگان عرصه ی فرهنگ وعلم وهنروادبیات تشکیل می دادند که نویسندگان آنها علاوه برنوشتن علایق و دیدگاه ها و نکته نظرات خود ، می توانستند با شخصیت های بزرگ علمی وفرهنگی آشنا شده وبه آثارقلمی بی بدیل مفاخرفرهنگی وادبی وعلمی کشورخود وجهان دسترسی داشته باشند وازنبوغ فکری فرهیختگان جامعه بهره ها ببرند . افزون برآن گاهی با سیر وسیاحت در وبلاگها ، می توان با سروده ها ونوشته های متین جوانان گمنام وبی ادعای کشورمان ازنواحی مختلف آشنا شد که دارای طبعی روان واندیشه های بلندی انسانی وعرفانی داشته و دارند واین آشنایی میسورنبود مگر به کمک وبلاگ و وبلاگنویسان که بحق ناشران بی نام ونشان و بی مزد جوامع ، ازجمله کشورمان هستند. با این حال من نگران آینده وبلاگ نویسی هستم و نگرانی من بیشترازآنجا ناشی می شود که درشش ماهه اول سال جاری برخی بلاگ نویسان به بهانه های مختلف با درج آخرین پست خود یا خداحافظی کرده ویا بنوعی با بروزنشدن وتاخیرهای معنی دارعدم رضایت خود ازادامه وبلاگ نویسی را اعلام می نمایند .
حال مدتی است این سئوال درذهنم تداعی شده که آیا سال 88 آغاز افول عمرکوتاه مدت وبلاگ نویسی خواهد بود.؟!
امیدوارم جواب سئوالم منفی باشد ودوستان وبلاگ نویس با درک رسالت عظیمی که عناصری چون دانایی وتوانایی وقلم به عهده آنان قرارداده با حضور پررنگ خود در دنیای مجازی همچنان منبع ومنشاء نشرعلم وفرهنگ وآگاهی وخرد برای علاقمندان باشند .
واقعیت این است که در دو، سه سال گذشته حضورکاربران اینترنت و وبلاگ نویسان درنشرواشاعه افکار و اندیشه های خود به اوج رسیده بود.هرچند برخی نیزاستفاده ناصحیحی ازاین پدیده نوظهورمی کردند ویا ازآن درجهت منافع شخصی ومقاصد خاص گروهی خود وبرخی نیزآن را درخدمت امیال وهوی وهوسهای خویش بکارمی گرفتند .
ولی باید اذعان نمود بسیاری از وبلاگ نویسان وکاربران اینترنت را طالبان وجویندگان عرصه ی فرهنگ وعلم وهنروادبیات تشکیل می دادند که نویسندگان آنها علاوه برنوشتن علایق و دیدگاه ها و نکته نظرات خود ، می توانستند با شخصیت های بزرگ علمی وفرهنگی آشنا شده وبه آثارقلمی بی بدیل مفاخرفرهنگی وادبی وعلمی کشورخود وجهان دسترسی داشته باشند وازنبوغ فکری فرهیختگان جامعه بهره ها ببرند . افزون برآن گاهی با سیر وسیاحت در وبلاگها ، می توان با سروده ها ونوشته های متین جوانان گمنام وبی ادعای کشورمان ازنواحی مختلف آشنا شد که دارای طبعی روان واندیشه های بلندی انسانی وعرفانی داشته و دارند واین آشنایی میسورنبود مگر به کمک وبلاگ و وبلاگنویسان که بحق ناشران بی نام ونشان و بی مزد جوامع ، ازجمله کشورمان هستند. با این حال من نگران آینده وبلاگ نویسی هستم و نگرانی من بیشترازآنجا ناشی می شود که درشش ماهه اول سال جاری برخی بلاگ نویسان به بهانه های مختلف با درج آخرین پست خود یا خداحافظی کرده ویا بنوعی با بروزنشدن وتاخیرهای معنی دارعدم رضایت خود ازادامه وبلاگ نویسی را اعلام می نمایند .
حال مدتی است این سئوال درذهنم تداعی شده که آیا سال 88 آغاز افول عمرکوتاه مدت وبلاگ نویسی خواهد بود.؟!
امیدوارم جواب سئوالم منفی باشد ودوستان وبلاگ نویس با درک رسالت عظیمی که عناصری چون دانایی وتوانایی وقلم به عهده آنان قرارداده با حضور پررنگ خود در دنیای مجازی همچنان منبع ومنشاء نشرعلم وفرهنگ وآگاهی وخرد برای علاقمندان باشند .
۷ نظر:
سلام آقای قربانزاده بلاکفا و پرشین بلاک سرویس های وطنی و ساده برای وبلاک نویسی بودند حالا کارشان مشکل داردو حوصله وبلاک نویس را می برد. فی ل تر کردن نیز عامل دیگر دلسردی بعضی ها هست. از طرفی فرند فید و فیس بوک هم آمده اند. همه عاملی برای دلسردی عده ای شده اند.
اما در هر صورت نمی توانند جای وبلاک را پر کنند وبلاک جای خاص خودش را دارد. همانطور که با پیشرفت کتابخانه های دیجیتال منزلت کتاب از میان نرفته. لذت خواندن کتاب علمی یا قصه و یا هر متنی در این است که آدمی چائی داغ را اهسته بنوشد و کتاب را در محیطی آرام بخواند و لذت ببرد.
من یکی که به کتاب و وبلاک عادت کرده ام و امیدوارم که شما و دیگر دوستان نیزذ خسته نشوید. در غربت این وبلاک بهترین وسیله ارتباطی برای آگاه شدن از اخبار و خیلی مطالب مفید است
سلام
درپست قبلی خواستیم عرض رادتی کنیم ولی بخش نظرات باما قهر کرد ومانع از این امر شد.
نمی توان درباب این امر به صراحت اظهار نظر کرد باتوجه به میلی شدن رسانه ملی و نیز تنگ نظری های موجود درباب برخورد با روزنامه باعث شده بیشتر صاحبان اندیشه به وبلاگ نویسی روی بیاورند که البته با رعب و وحشت که چندی به راه انداخته شد احتمال می رود این پیش بینی شما رنگ واقعیت بگیرد
از سویی دیگر متاسفانه ما ایرانیان به قول شاملو دهان همدیگر را می بوییم ...اگر کسی سخنی منقدانه بر زبان آورد به جای جوابگویی به تهمت و افترا روی می آوریم. ازاین جهت نیز وبلاگ نویس در تنگنا قرار می گیرد و گاه عطای وبلاگ را لقایش می بخشد
ایام به کامتان باد
احتمآلا باید این افت وخیز ها موقتی باشه
سلام استاد گرامی جناب آقای قربانزاده
حضور جنابعالی رادر بلاگ اسپوت را به فال نیک گرفته و از ارشادات و راهنمایی هایتان بی نهایت متشکرم . موفق و پایدار باشید .
سلام دوست بزرگوار .... مطلب به جایی بود ... مشکل وبلاگ نویس ها متعدد است . مشکل سرورها و سایت های ارائه دهنده این خدمات مانند بلاگفاو ... که ظاهرا مسئولیت چندانی حس نمی کنند و یک روز در میان مختلند انگیزه و حوصله چندانی برای وبلاگ نویسان باقی نمی گذارد... اما خیلی از وبلاگ نویسان نیز به انگیزه شخصی و نه شغلی و مالی می نویسند و خود این امر نیز باعث می شود که تفریحی و هر دم بیل بنویسند و جدیت و تعهد کافی برای کار خود نداشته باشند . حتی بهترین مطالب را که بنویسید چه انگیزه تشویقی بیرونی برای کارتان خواهید داشت ؟ اگر تنبیهی برای شما در نظر نگیرند ؟ علاوه بر این که وبلاگ نویسی سلیقه و حوصله و اندیشه و اراده مستمر می طلبد و خیلی ها چنین مشخصاتی ندارند و بعد از مدتی به ته خط می رسند . مخصوصا که توی این کار نان و پول و موقعیت مطرح نیست ... جامعه ما هم که برای این قبیل امور ارج و منزلت والایی قائل نیست مزید بر علت می شود ......
سلام
در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع
شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع
سلام افول وبلاگ نویسی برمی گرده به کامنت ها مثال که در مهمانی یکنفر سخنور باشد ودیگران چرت زن حال شما بگویید که آن سخنور دیگر حوصله ای برای کار خود دیگر دارد یا نه ومتشکر میشوم در وبلاگم در مورد پست من کیستم نظر شما را در مورد این پست بدانم یک جور آمارگیری وممنون
ارسال یک نظر