شمع رخسار

ابیاتی ازاین غزل را قبلا سروده بودم درچند روزگذشته چند بیت دیگربه آن اضافه کردم .

شمع رخسار

شمع رخسار تــــرا آفت جــان ساخته ا ند

منکران را چه خــــبرجمله جهان باخته ا ند

عاشـقان جـــزسر کــــوی تو ندارند پــناه

جان زکف داده چومن عشق توآموخته اند

دل نا شاد من هرجا برود باز ترا می طلبد

گویی که ترا بهروجودم قفسی ساخته اند

آشنای غمت ایدوست نه من بـودم وبس

عشاق دگربرسرسودای توجان باخته اند

درسرم بود شورشیدایی خود فاش نسازم

چکنم گره کارمراباسرزلفین توهم بافته اند

قانون توبیماری وشیدایی من بود چه باک

گویند بسیاربا گوشهء چشم توشفا یافته اند

واثقـــم برخم زلفت که شـــفاعت کــــــندم

مجــرمان روز قــــیامت که بپـا خـاسته اند

شعراز محمد قربان زاده